Jubilea zijn er om gevierd te worden! En bij De Werkbij tikken we er één aan: 12,5 jaar staan Kees en Jannitha Verrips aan het roer van de imkerij, die in 1974 werd opgericht. Een goed moment om Kees Verrips, voormalig onderwijzer, te bevragen naar zijn drive als ondernemer. Welke koers vaart hij, welke vragen houden hem bezig en wat is er zo bijzonder aan de Werkbij? Een gesprek aan de picknicktafel in natuurtuin De Gatherhof, tussen wuivende zonnebloemen en stralende dahlia’s.

kees de imker

Om te beginnen een vraag naar je ondernemerschap. Wat drijft je en hoe ga je te werk? En wat betekent ‘liefde voor bijen en mensen'? (foto Dennis Dekker)
‘Wat ik doe is het doel voor ogen houden,’ zegt Kees resoluut. ‘Als je een keer bijna struikelt, ga je terug naar je doel. Dat is voor mij écht ondernemerschap. Ik heb twee doelen op dit moment. Mensen de verwondering laten ervaren voor alles wat er groeit en bloeit en leeft. En het tweede doel is de praktijk-leersituatie bij de Werkbij. Het maakt niet uit hoe je opgeleid bent: alles wat je doet moet zakken van het hoofd naar het hart. Daar gaat het om. Echt.’

Geluk

Welke rol speelt die verwondering over alles wat er groeit en leeft?
‘Je kunt de natuur op zoveel manieren benaderen en ervaren,’ geeft Kees aan. ‘Het is helemaal niet verkeerd als we in onze natuurlijke omgeving wat ordenen, maar dat hoeft niet met de gifspuit in de hand. Dat kan misschien ook wel met houtsnippers. Of met bodembedekkers. In het modderpad dat de boeren vroeger naast de boerderij hadden, kwamen vogels baden, en de zwaluwen haalden er modder voor hun nestjes. In de media zien we veel polarisatie, ook in de berichtgeving over de natuur. Bijen tegenover insecten. Honingbijen tegenover de wilde bijen… Zo hoef je daar helemaal niet naar te kijken. Wat ik zó vaak mis is de liefde en de verwondering voor de natuur.’

Mensen worden gelukkig wanneer ze hun liefde kunnen geven en ervaren in de schepping. Of wanneer ze in de schepping herkennen en zien dat God dit doet. Dat geldt ook voor mij. Heb ik dit verdiend? Dat ik zoveel moois ontvang? Dat soort vragen houden me bezig.
Ik word dus helemaal niet gedreven door cijfers of door winstmaximalisatie of door kilo’s honing, als het gaat om productie. Geluk zit in andere dingen. En daar zijn mensen naar op zoek. Geluk kun je niet beetpakken of aan iemand geven. Maar ik ervaar het wel eens. En dan is het mooi als je dat delen kunt, en als mensen dan zelf ook in beweging komen, en het ontdekken.

Levensgemeenschap

Het kantoor en distributiecentrum van de Werkbij staat in Veenendaal. Daar wordt de honing ingekocht van de imker, de kwaliteit getest, de honing getapt en worden wekelijks honderden pakketten verstuurd. Op wat voor manier dragen deze activiteiten bij aan de doelen van de Werkbij?
‘Ik word persoonlijk geïnspireerd door wat je met een ouderwets woord een levensgemeenschap kunt noemen. Nu noemen we dat in de natuur ook wel een ecosysteem, van bijvoorbeeld de tuin of het bos. Dat woord moeten we misschien weer terugbrengen! Als bedrijf kunnen we ook een levensgemeenschap zijn. Dan leer je luisteren naar die verschillende mensen, en samenwerken. Kijk, je hebt mensen die zorgen voor warmte. Je hebt mensen die zorgen voor gein, en voor gezelligheid. Of voor werk. Sommige mensen zorgen voor volume omdat ze maar met één ding bezig willen zijn. Dat zijn gouden medewerkers. Ze doen graag elke dag hetzelfde. Dat is ook een gave!’

Honingmarkt

In Nederland is veel belangstelling voor lokale producten, en honing is erg in trek. Hoe komt dat?
‘Het honingvolume in Nederland in totaal is niet gestegen. Er is wel meer belangstelling gekomen voor honing van goede kwaliteit. We zijn in Nederland geen echte honingeters, want ons wordt verteld dat suikers ongezond zijn. Onze oosterburen consumeren twee keer zoveel honing als wij doen. Een Nederlander eet een halve kilo per persoon per jaar, inclusief producten waarin honing is verwerkt. Een Duitser eet een kilo per jaar. Ga maar na wat dat betekent met 70 miljoen inwoners. Dus achter onze voordeur kan de honingconsumptie nog omhoog, want je kunt beter honing eten dan hagelslag of pindakaas’.

Ontwikkelingen in de toekomst

Hoe kijk je naar de toekomst?
‘Bij de Werkbij gaat het me om de mensen die er werken, dat zij door kunnen gaan met hun arbeid. En dat veel meer mensen in deze of soortgelijke context kunnen werken. Ik hou van waardering van arbeid, ook al is dat soms echt zoeken. Er is een grote groep mensen die we nu aan de kant laten staan. Ze hebben geen werk en kunnen hun dierbaren niet onderhouden. Dat doet pijn. Dit mogen we als ondernemers zien als een persoonlijke verantwoordelijkheid. Ik kan niet voor een ander zeggen wat dat betekent. Maar ik voer wel veel gesprekken in mijn netwerk om andere ondernemers iets te laten proeven van hoe mooi dit kan zijn.’ 

Over ons team   Terug naar het overzicht

Geschreven door:

Aukelien Wierenga

Deel dit artikel